กรณีศึกษาเครื่องล้างจานพาณิชย์: ครัวกลางที่มีช่วงเวลาเร่ง 3 ครั้งต่อวัน

ครัวกลางที่ให้บริการกลุ่มภัตตาคารสาขา ล้างจานประมาณ 9,000 ชิ้นต่อวัน ในช่วงเวลาเร่ง 3 ครั้งที่ชัดเจน แหล่งล้างด้วยมือเป็นจุดขัดขวาง และยังเป็นพื้นที่ที่การตรวจสอบสุขอนามัยพบช่องโหว่ เราได้ติดตั้งสายพานล้างจานที่มีฮู้ดกู้คืนความร้อน และตอนนี้ในช่วงเวลาเร่งสามารถทำงานได้ด้วยผู้ปฏิบัติงาน 1 คน แทนที่จะเป็น 4 คน

ภาพรวมโครงการ

ปัญหา: ช่วงเวลาเร่ง 3 ครั้ง และแหล่งล้างจานที่ไม่เคยจบงานทัน

ครัวกลางไม่มีการไหลเวียนของงานที่สม่ำเสมอ พวกมันมีช่วงเวลาเร่งสั้นๆ ที่รุนแรง 3 ครั้ง เมื่อถาดอาหารกลับมาจากการให้บริการ แล้วก็ไม่มีงานอะไรเลยเป็นเวลาสองชั่วโมง

แหล่งล้างด้วยมือไม่สามารถรับมือกับรูปแบบการทำงานเช่นนี้ได้ มีคน 4 คน ยืนที่อ่างล้างเป็นเวลาสี่สิบนาที แล้วก็ไม่มีงานทำ แต่คิวยังคงตันไปจนถึงคอโดดในช่วงที่แย่ที่สุด การใส่สารล้างจานทำด้วยสายตา ดังนั้นค่าใช้จ่ายสารเคมีจึงเปลี่ยนไปตามว่าใครเป็นคนดูกะทัน

ปัญหาการตรวจสอบมีลักษณะที่แตกต่างกัน แต่เกิดจากสาเหตุเดียวกัน แหล่งล้างด้วยมือไม่มีบันทึกอุณหภูมิน้ำชักระท้า ครัวสามารถอธิบายสิ่งที่ทำได้ แต่ไม่สามารถแสดงตัวเลขให้กับผู้ตรวจสอบได้

ทำไมเราเลือกสายพานล้างจาน แทนที่จะเพิ่มอ่างล้าง เครื่องอุณหภูมิต่ำ และหน่วยฮู้ดขนาน

เพิ่มแหล่งล้างด้วยมืออีกแห่งหนึ่ง ตัดสินใจไม่เลือก มันทำให้แรงงานในช่วงเวลาเร่งเพิ่มเป็นสองเท่า และยังคงมีช่องโหว่ในการตรวจสอบ เนื่องจากอุณหภูมิน้ำชักระท้าไม่ได้ถูกบันทึกไว้ที่ไหนเลย

เครื่องทำความสะอาดด้วยสารเคมีอุณหภูมิต่ำ ตัดสินใจไม่เลือก พวกมันประหยัดพลังงาน แต่วัฏจักรทำงานนานกว่าเพื่อให้ได้ผลลัพธ์เดียวกัน และวัฏจักรที่นานกว่านั้นเป็นสิ่งที่ช่วงเวลาเร่งไม่สามารถรับมือได้

หน่วยล้างจานใต้เคาน์เตอร์หลายตัววางขนานกัน ตัดสินใจไม่เลือก แต่ละตัวต้องการท่อน้ำ ท่อระบายน้ำ และจุดเสียบไฟฟ้าเอง และครัวไม่มีพื้นที่ผนังหรือระบบระบายน้ำเพียงพอ

สายพานล้างจานหนึ่งเส้นที่มีฮู้ดกู้คืนความร้อน ตัดสินใจเลือก การไหลเวียนต่อเนื่องเข้ากับรูปแบบช่วงเวลาเร่ง และเครื่องจะบันทึกอุณหภูมิน้ำชักระท้าเอง

เครื่องที่เราผลิตขึ้น

สายพานนี้เป็นสายพานแบบตรงผ่านที่มีโซนล้างและชักระท้าสุดท้ายแยกจากกัน สร้างขึ้นสำหรับ 240 ถาดต่อชั่วโมง ในวัฏ