ค่าใช้จ่ายรวมในการเป็นเจ้าของเครื่องล้างจานเชิงพาณิชย์ (TCO): ค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน น้ำ งาน และสารเคมี

ราคาซื้อของเครื่องล้างจานพาณิชย์เป็นเพียงรายการแรกในใบเสร็จค่าใช้จ่ายเท่านั้น เมื่อติดตั้งแล้ว เครื่องจะใช้น้ำ พลังงาน สารเคมี เวลาของพนักงาน อะไหล่แทน และบริการบำรุงรักษาในแต่ละปีของการทำงาน

สำหรับร้านอาหาร โรงแรม โรงพยาบาล โรงเรียน สถานที่จัดเลี้ยงอาหาร หรือครัวกลาง ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นซ้ำๆ เหล่านี้อาจเกินราคาอุปกรณ์ดั้งเดิม เครื่องที่มีราคาต่ำกว่า อาจกลายเป็นตัวเลือกที่มีราคาสูงกว่า หากมันใช้น้ำล้างมากกว่า ต้องล้างซ้ำบ่อย หรือสร้างข้อขัดข้องในการใช้แรงงานในช่วงเวลา高峰期

ต้นทุนรวมของความเป็นเจ้าของ (Total Cost of Ownership - TCO) ให้พื้นฐานที่ดีกว่าในการเปรียบเทียบอุปกรณ์ล้างจานพาณิชย์ แทนที่จะเน้นเฉพาะใบเสนอราคา TCO จะวัดผลกระทบทางการเงินทั้งหมดของการเป็นเจ้าของและดำเนินการเครื่องในช่วงเวลาที่กำหนด

Total Cost of Ownership ของเครื่องล้างจานพาณิชย์คืออะไร?

TCO ของเครื่องล้างจานพาณิชย์คือผลรวมของค่าชื้อ ซ่อมบำรุง ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา และค่าขอยกเลิกตลอดอายุการใช้งานที่คาดไว้ของอุปกรณ์

การคำนวณพื้นฐานสามารถแสดงได้ดังนี้:

TCO = ค่าชื้อ + ค่าติดตั้ง + ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ + ค่าบำรุงรักษาและซ่อมแซม + ค่าการหยุดทำงาน − มูลค่าที่เหลือ

ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการมักรวมถึง:

• ไฟฟ้า หรือก๊าซ
• ค่ามิเตอร์น้ำและการระบายน้ำ
• สารล้างจาน
• สารชำระเชื้อ
• สารช่วยล้าง
• สินค้าใช้จ่ายในการประมวลผลน้ำ
• แรงงานในการล้างจาน
• แร็คและส่วนประกอบที่แทน
• การบำรุงรักษาเชิงป้องกัน
• การซ่อมแซมที่ไม่ได้วางแผน

เพื่อการเปรียบเทียบที่เท่าเทียมกัน เครื่องที่เสนอทุกเครื่องควรได้รับการประเมินในช่วงเวลาเดียวกัน จำนวนงานเดียวกัน และด้วยอัตราความเป็นประโยชน์และแรงงานในท้องถิ่นเดียวกัน

เริ่มต้นด้วยความต้องการในการล้างจานที่แท้จริง

ตัวเลขแร็คต่อชั่วโมงในสิ่งที่ตีพิมพ์จะอธิบายความสามารถของเครื่องภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด พวกมันไม่ได้แสดงจำนวนแร็คที่ครัวจะประมวลผลโดยอัตโนมัติ

เริ่มต้นด้วยการประมาณ:

• จำนวนวันที่ทำงานต่อปี
• แร็คเฉลี่ยต่อวัน
• แร็คสูงสุดต่อชั่วโมง
• ประเภทและจำนวนชามจาน
• เปอร์เซ็นต์ของแร็คที่โหลดบางส่วน
• อัตราการล้างซ้ำที่คาดไว้
• เวลารอคอยในแต่ละวัน
• การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลของความต้องการ

ครัวงานงานเลี้ยงของโรงแรมอาจประมวลผลปริมาณมากในหน้าต่างเวลาทำงานสั้นๆ ครัวโรงพยาบาลอาจทำงานในช่วงเวลากินอาหารที่สามารถคาดเดาได้หลายครั้งต่อวัน บาร์อาจจัดการแร็คขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยแก้วมีมูลค่าสูง การทำงานเหล่านี้ต้องการสมมติฐาน TCO ที่แตกต่างกัน

การขนาดใหญ่เกินไปยังมีค่าใช้จ่าย เครื่องล้างจานประเภทสายพานขนาดใหญ่ที่ทำงานอยู่ต่ำกว่าความสามารถมาก อาจรักษาแทงก์ความร้อนและระบบระบายอากาศเป็นเวลานานโดยไม่ผลิตปริมาณที่เพียงพอเพื่อให้เหตุผลกับการใช้พลังงานในขณะที่ไม่ทำงาน

คำนวณค่าน้ำของเครื่องล้างจานพาณิชย์

การใช้น้ำมีอิทธิพลมากกว่าค่ามิเตอร์น้ำทั้งหมด ทุกๆ แกลลอนหรือลิตรที่เข้าไปในเครื่องอาจสร้างค่าการระบายน้ำ ต้องการการทำความร้อน และใช้สารล้างจานหรือสารช่วยล้าง

สำหรับเครื่องล้างจานประเภทแร็คคงที่ การประมาณรายปีอย่างเป็นประโยชน์คือ:

น้ำประมวลผลรายปี = แกลลอนต่อแร็ค × แร็คต่อวัน × วันที่ทำงานต่อปี

หากเครื่องล้างจานใช้ 0.85 แกลลอนต่อแร็ค และประมวลผล 200 แร็คต่อวันเป็นเวลา 360 วัน การใช้น้ำประมวลผลของมันจะเป็น:

0.85 × 200 × 360 = 61,200 แกลลอนต่อปี

การคำนวณนี้ควรรวมน้ำที่ใช้สำหรับ:

• การเติมน้ำลงในแทงก์ครั้งแรก
• การเปลี่ยนแทงก์
• การล้างล่วงหน้าแบบมือ
• การทำความสะอาดท้ายวัน
• การขจัดแคลชา
• การฟอกฟิลเตอร์
• แร็คที่ล้างซ้ำ

รับข้อมูลการใช้น้ำสำหรับรุ่นและโหมดการทำงานที่แน่นอน รายการล้างจานพาณิชย์ของ NSF ให้ข้อมูลเฉพาะรุ่นสำหรับอุปกรณ์ที่มีรายการ รวมถึงการคำนวณการใช้น้ำและปริมาณที่ประมวลผล

รวมค่าการระบายน้ำ

สถานที่หลายแห่งจ่ายทั้งน้ำเข้าและการระบายน้ำเสีย ผู้ซื้อที่คำนวณเพียงอัตราน้ำสามารถทำให้ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการต่ำกว่าค่าจริงได้อย่างมาก

ใช้อัตราค่ามิเตอร์น้ำและการระบายน้ำรวมกันปัจจุบันของสถานที่ รวมถึงค่าบริการคงที่ที่เกี่ยวข้องหรือชั้นปริมาณ ในกรณีที่ค่าการระบายน้ำคำนวณได้แตกต่างกัน ให้แยกค่าใช้จ่ายทั้งสองอย่างออกจากกัน

วัดพลังงานที่ใช้สำหรับการล้างและการทำความร้อนน้ำ

เครื่องล้างจานพาณิชย์ใช้พลังงานผ่านปั๊ม คอนโทรล ไฮเตอร์ ไฮเตอร์บูสเตอร์ ระบบระบายอากาศ และระบบรักษาความร้อน พลังงานเพิ่มเติมใช้ในการทำความร้อนน้ำเข้าไปก่อนหรือภายในเครื่อง

การคำนวณพลังงานรายปีควรแยกความแตกต่างระหว่าง:

• พลังงานในการล้างต่อแร็ค
• พลังงานในขณะที่ไม่ทำงานต่อชั่วโมง
• พลังงานของไฮเตอร์บูสเตอร์
• พลังงานของไฮเตอร์น้ำในอาคาร
• พลังงานของระบบระบายอากาศหรือระบายอากาศ
• การทำงานของระบบการกู้คืนความร้อน

เครื่องที่ใช้น้ำน้อยมักจะลดทั้งค่าน้ำและค่าใช้จ่ายในการทำความร้อนน้ำ อย่างไรก็ตาม การประหยัดขึ้นอยู่กับอุณหภูมิน้ำเข้า เงื่อนไขการล้างสุดท้ายที่ต้องการ ราคาพลังงานในท้องถิ่น และประสิทธิภาพของไฮเตอร์

โปรแกรมเครื่องล้างจานพาณิชย์ ENERGY STAR ของสหรัฐอเมริกาประเมินการใช้น้ำและประสิทธิภาพพลังงานตามหมวดหมู่อุปกรณ์ ENERGY STAR กล่าวว่าเครื่องล้างจานพาณิชย์ที่ได้รับการรับรองมีประสิทธิภาพพลังงานและน้ำที่ดีกว่ารุ่นมาตรฐานโดยเฉลี่ย การประหยัดจริงในสถานที่แต่ละแห่งยังคงขึ้นอยู่กับปริมาณงานและอัตราคในท้องถิ่น

คำนึงถึงพลังงานในขณะที่ไม่ทำงาน

พลังงานในขณะที่ไม่ทำงานมักถูกละเลย ไฮเตอร์แทงก์อาจทำงานเป็นชั่วโมงในขณะที่เครื่องกำลังรอแร็คถัดไป

ประมาณการใช้พลังงานในขณะที่ไม่ทำงานรายปีดังนี้:

อัตราพลังงานในขณะที่ไม่ทำงาน × ชั่วโมงไม่ทำงานต่อวัน × วันที่ทำงานต่อปี

การทำงานที่มีช่องว่างยาวระหว่างช่วงเวลากินอาหารอาจได้รับประโยชน์จากโหมดรอคอยอัตโนมัติ แทงก์ที่มีฉนวน ประตูหรือฮูดที่รักษาความร้อน และขั้นตอนการปิดเครื่องที่ชัดเจน

คำนวณค่าแรงงานในการล้างจาน

แรงงานมักเป็นส่วนใหญ่ของ TCO ของเครื่องล้างจานพาณิชย์ เครื่องที่ประหยัดน้ำนิดหน่อย แต่ต้องการการแทรกแซมด้วยมืออย่างต่อเนื่อง อาจไม่ทำให้เกิดการประหยัดทั้งหมดที่มีความหมาย

รวมเวลาที่ใช้ในการ:

• รวบรวมและจัดเรียงของจานสกปรก
• กรีดขยะอาหาร
• ล้างล่วงหน้า
• โหลดแร็ค
• ดำเนินการเครื่อง
• ยกเลิกการโหลดและตรวจสอบสินค้า
• ล้างซ้ำ
• ขัดล bóngแบบมือ
• ทำความสะอาดเครื่องล้างจาน
• บันทึกการตรวจสอบสุขอนามัย
• การบำรุงรักษาทั่วไป

การคำนวณแรงงานรายปีคือ:

ชั่วโมงแรงงานต่อวัน × ค่าแรงงานต่อชั่วโมงที่โหลด × วันที่ทำงานต่อปี

ค่าแรงงานที่โหลดควรรวมถึงค่าจ้าง บวกกับภาษี ที่จ่ายโดยนายจ้าง ประกันสุขภาพ ประโยชน์ และค่าใช้จ่ายการจ้างงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

ประเมินแรงงานภายใต้เงื่อนไขสูงสุด

เวลาไซเคิลเพียงอย่างเดียวไม่ได้กำหนดผลผลิตของแรงงาน กระบวนการทำงานทั้งหมดมีความสำคัญ

เครื่องล้างจานที่เร็วขึ้นอาจยังสร้างความล่าช้า หาก:

• แร็คยากที่จะโหลด
• ผู้ปฏิบัติงานต้องรอการกู้คืนอุณหภูมิ
• ด้านสะอาดไม่มีพื้นที่ลงจอดเพียงพอ
• ชามจานต้องการขัดล bóngซ้ำๆ
• ฟิลเตอร์ต้องการทำความสะอาดด้วยมือบ่อย
• ของจานออกมาพร้อมกับเศษซากและต้องการล้างซ้ำ

การศึกษาเวลาในช่วงเวลาทำงานที่แออัดที่สุดให้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากกว่าการสาธิตด้วยแร็คเดี่